อัมพาต (Paralysis): การปฐมพยาบาล
อัมพาต (Paralysis) คือการไม่สามารถขยับส่วนใดส่วนหนึ่งหรือหลายส่วนของร่างกายได้ตามความสมัครใจ ส่วนที่เป็นอัมพาต (ขา คอ ฯลฯ) อาจแข็งหรือเกร็ง หรือที่พบบ่อยกว่าคืออ่อนปวกเปียก (Flaccid) ความเจ็บปวดรุนแรงมักเกิดร่วมกับอัมพาต และการรักษาอาการปวดเป็นส่วนสำคัญของการรักษาโดยรวม ไม่ว่าจะเกิดจากสาเหตุใด ในบางกรณีของอัมพาต คุณอาจต้องส่งต่อไปยังผู้เชี่ยวชาญด้านระบบประสาท (Neurology) หรือศัลยกรรมเพื่อเพิ่มโอกาสที่สัตว์เลี้ยงจะกลับมาเดินได้อีก
สิ่งที่ควรทำ
-
ทำให้สัตว์เลี้ยงสงบ หากจำเป็น คลุมด้วยผ้าห่ม
-
ใส่ตะกร้อปากเพื่อเคลื่อนย้ายไปโรงพยาบาลสัตว์
-
เคลื่อนย้ายสัตว์เลี้ยงโดยใช้เทคนิคที่อธิบายไว้
สิ่งที่ไม่ควรทำ:
-
อย่าคิดว่าสัตว์เลี้ยงจะไม่กัด
-
อย่ากระตุ้นให้สัตว์เลี้ยงเคลื่อนไหว
-
อย่าให้ยาที่ซื้อเองหรือยาตามใบสั่งแพทย์ เว้นแต่สัตวแพทย์สั่ง
-
อย่าล่าช้าในการพบสัตวแพทย์ นี่คือภาวะฉุกเฉิน
การไม่สามารถเดินได้อาจเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน (โดยมีหรือไม่มีประวัติการบาดเจ็บ) ในสุนัขเนื่องจากหมอนรองกระดูกแตก (Ruptured inter-vertebral disc) โดยเฉพาะในบางสายพันธุ์ เช่น Dachshund หมอนรองกระดูกที่แตกทำให้ไขสันหลังบวมและอักเสบ กรณีรุนแรงมักต้องผ่าตัดทันที อัมพาตประเภทนี้ควรถือเป็นภาวะฉุกเฉินและควรปรึกษาสัตวแพทย์หรือสถานพยาบาลฉุกเฉินทันที
อัมพาตยังอาจเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์บาดเจ็บ เช่น ตกจากที่สูง ถูกรถชน เนื้องอกไขสันหลัง (Spinal cord tumors) หรือถูกสัตว์อื่นกัด เมื่ออัมพาตเกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บ ควรสงสัยว่ากระดูกสันหลังหักหรือไม่มั่นคง สิ่งสำคัญอย่างยิ่งคือต้องตรึงกระดูกสันหลังก่อนและระหว่างการเคลื่อนย้าย
อัมพาตเป็นเรื่องร้ายแรง แต่ผู้ป่วยหลายรายสามารถหวังที่จะกลับมาเดินได้อีกด้วยการรักษาที่เหมาะสม เจ้าของสัตว์เลี้ยงอาจต้องลงทุนอย่างมากในแง่ของเวลา ความพยายาม และค่าใช้จ่าย ผู้ป่วยหลายรายจะต้องการความช่วยเหลือในการทำกายภาพบำบัด การเดิน และการทำกิจวัตร (เช่น การปัสสาวะ) เป็นเวลาหลายสัปดาห์หลังการบาดเจ็บ สัตวแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญสามารถช่วยคุณตัดสินใจเกี่ยวกับแผนการรักษาที่เหมาะสมเพื่อให้สัตว์เลี้ยงกลับมาสุขภาพดีโดยเร็วที่สุด
หมายเหตุการใช้งาน
เนื้อหานี้มีไว้เพื่อการอ้างอิงและการถอดความเท่านั้น ห้ามเผยแพร่ข้อความต้นฉบับซ้ำคำต่อคำ